در ادامه به تعریف مفهومی هر یک از عناصر ارتباطات می‌پردازیم:

۱- فرستنده یا منبع: کسی است که به قصد دستیابی به اهدافی خاص با ارسال پیام، یک فرایند ارتباطی را آغاز می‌کند.

۲- گیرنده: کسی است که مخاطب فرستنده می‌باشد. جریان ارتباطی به سوی او شکل می‌گیرد و اوست که باید تحت تأثیر پیام قرار گیرد. در جریان ارتباط‌های درون فردی، فرستنده و گیرنده پیام یکی هستند.

۳- پیام: معنا، منظور و محتوای ذهنی است که از سوی فرستنده به‌طرف گیرنده ارسال می‌شود. پیام‌ها متشکل از دانش ها، نگرش‌ها، مهارت‌ها و یا ترکیبی از آن‌ ها هستند. برای اینکه معنا، منظور و محتوای ذهنی، یا به طور خلاصه پیام، حالت عینی به خود گرفته و قابل انتقال شود، در قالب نمادها، رمزها و نشانه های قرار دادی – مثلاً زبان گفتاری یا نوشتاری – قرار داده می‌شود.

۴- هدف: قصد، غرض و منظوری است که فرستنده برای آن یک جریان ارتباطی را برقرار می‌کند. آغاز فرایندهای ارتباطی بدون مشخص کردن اهداف مورد نظر، اغلب نمی‌تواند به نتیجه ی مطلوب منجر شود. در عین حال، اغلب گیرنده نیز در جریان ارتباط هدف هایی را دنبال می‌کند. اگر ‌به این هدف های فرستنده و گیرنده توافق وجود داشته باشد ارتباط موفق تر خواهد بود.

۵- رسانه: وسیله ای است که فرستنده به کمک آن معنا و مفهوم مورد نظر خود (پیام) را به گیرنده منتقل می‌سازد. به عبارتی دیگر، رسانه وسیله ی حامل پیام از فرستنده به گیرنده است.

۶- بازخورد: واکنش وعکس‌العمل گیرنده پیام در مقابل فرستنده را بازخورد می‌نامند. نقش بازخورد ‌در چگونگی تداوم جریان ارتباطی اهمیت بسیار دارد، زیرا فرستنده می‌تواند بر اساس بازخوردهایی که ازگیرنده می‌گیرد، در صدد رفع اشکالهای جریان ارتباطی و اصلاح آن برآید و براحتمال موفقیت این فرایند بیفزاید. (همان منبع).

۲-۲-۴ انواع ارتباطات

۱٫ ارتباط مستقیم و شخصی: ارتباطی است که بدون واسطه بین شخص پیام‌دهنده و شخص پیام گیرنده ایجاد می‌شود. در این نوع ارتباط، اطلاعات و پیام، مستقیماً مبادله می‌شود، مثل گفتگو بین دو یا چند نفر. مهم‌ترین خصوصیت این نوع ارتباط، صمیمی بودن و دوستانه بودن این ارتباط است.

۲٫ ارتباط غیرمستقیم و غیرشخصی: در این نوع از ارتباط، واسطه‌ای بین فرستنده و گیرنده پیام وجود دارد، ‌به این شکل که فرستنده و گیرنده پیام، همدیگر را نمی‌شناسند و فقط پیام ارتباطی توسط وسیله ارتباطی (کتاب، مجله و…) به مخاطبان می‌رسد.

۳٫ ارتباط‌جمعی: ارتباط غیرمستقیمی که از طریق تلویزیون، رادیو، مطبوعات پرتیراژ و وسایل مشابهِ ارتباطی (رسانه های گروهی) ایجاد می‌شود، ارتباط‌جمعی نامیده می‌شود. این نوع ارتباط، بین هزاران نفر از افرادی که همدیگر را نمی‌شناسند، به وجود می‌آید.

در این نوع ارتباط، دیگر محدودیت زمانی و مکانی‌ای که در ارتباط‌های مستقیم و شخصی وجود داشت، وجود ندارد. خصوصیت دیگر، این است که در این نوع از ارتباط، امکان حفظ و دوام پیام‌ها به صورت چاپی یا نوار و فیلم در طول زمان وجود دارد (معتمد نژاد،۱۳۷۱).

۲-۲-۵ موانع ارتباطات

انسان‌ها برحسب سن و ویژگی‌های فردی، هر یک تا مدت محدودی می‌توانند بر سخنان یکدیگر تمرکز و آن‌ ها را درک کنند. معمولاً اطلاعات قبلی به یادگیری مفاهیم جدید کمک می‌کند (انتقال مثبت). اگر دانسته‌های قبلی نه تنها کمکی به درک سریع‌تر پیام نکرده بلکه موجب درک غلط شود، انتقال منفی روی‌داده است. اگر هدف ارتباط برای گیرنده مشخص یا جالب نباشد یا فرستنده نتواند پیام را به‌خوبی منتقل کند و یا عوامل فیزیکی مانع شوند و یا مخاطب آمادگی دریافت پیام را نداشته باشد، گیرنده به‌رغم حضور فیزیکی، در افکار خویش گردش می‌کند (قاسمی و همکاران،۱۳۸۹). چهار مانع عمده برای ارتباط مؤثر عبارت‌اند از: الف) موانع فرآیندی ب) موانع فردی ج) موانع فیزیکی د) موانع مفهومی

الف) موانع فرآیندی^[۲۶]: هر عاملی از مدل ادراکی ارتباطات ارائه شده است، یک مانع فرآیندی بالقوه است. موانع فرایندی شامل موارد ذیل می‌باشد:

موانع فرستنده: اطلاعات غلط را از یک مأمور خدمات به مشتری که اخیراًً استخدام‌شده به دلیل کمبود تجربه کسب می‌کند.

مانع به رمز درآوردن^[۲۷]: یک کارمندی که فارسی زبان دوم او است. برایش سخت است که توضیح دهد چرا یک محموله دیر ارسال‌شده است.

مانع پیام: یک کارمند به ملاقات نمی‌رسد چون یادداشت تأییدشده‌ای در این زمینه دریافت نمی‌کند، پیام ملاقات به او دیر می‌رسد.

مانع رسانه‌ای^[۲۸]: یک فروشنده برای فروش کالا به صورت تلفنی موفق نمی‌شود، چون اختلال تلفنی مانع از یک مکالمه‌ اثربخش می‌گردد.

مانع رمزگشایی^[۲۹]: کارمند نمی‌داند که چگونه به یک درخواست مدیر که با علائم و رنگ‌های مختلف ابلاغ می‌شود، پاسخ دهد.

مانع گیرنده^[۳۰]: دانشجویی که با دوست خود در حال گفتگو و صحبت کردن است از استاد خودش سؤالی را که چند لحظه پیش توضیح داده‌شده بود، می‌پرسد.

مانع بازخور: تقویت‌هایی که یک مصاحبه‌کننده با تکان سرانجام می‌دهد ممکن است منجر ‌به این شود که مصاحبه‌شونده فکر کند که او در حال انجام یک کار بزرگی در پاسخ به سؤالات است.

ب) موانع شخصی^[۳۱]: این موانع بین افراد فرستنده و گیرنده و زمانی به وجود می‌آید که تفکرات از فرایند ارتباط دور شود. این موانع از چارچوب بازگشت اعتقادات، ارزش‌ها و تعصبات به وجود می‌آید. اینکه افراد آیا واقعاً درگیر گوش کردن و درک می‌شویم در نتیجه می‌توانیم پیغام‌ها را ازنظر فرستنده درک کنیم تا ازنظر خودمان وچارچوب ارجاع فرستنده را به دست آورده و به آنچه او دارد درباره آن صحبت می‌کند، ارتباط دهیم. موانع شخصی ارتباطات عبارت‌اند از: سطح توانایی ما در ایجاد ارتباط مؤثر است، افراد دارای توانایی‌های مهارتی هستند که اگر به‌درستی شناخته نشوند، موجب ارتباط غیر مؤثر می‌گردد.

طریقه‌ای که افراد اطلاعات را پردازش و تفسیر می‌کنند. افراد چارچوب‌های مختلفی از آگاهی و تجربیات را برای تفسیر جهان اطراف خود دارند و به طور گزینشی به محرک‌های مختلف تمایل دارند.
همه ی این تفاوت ها هم بر آنچه که می‌خواهیم، بگوییم و آنچه که فکر می­کنیم، اثر می­ گذارد.

سطح اعتماد بین افراد می‌تواند یک مانعی برای ارتباط مؤثر باشد و تحریک محرک ارتباطات زمانی که افراد به هم اعتماد ندارند، به نظر می‌رسد که بیشتر منحرف و تحریف شود.

تعصب و ادراک کلیشه­ای هم جزء موانع ارتباط هستند. آن‌ ها به طور قدرتمندی می‌توانند آنچه را که از دیگران درک می­کنیم تحت تحریف قراردهند.

حالت‌های «من» مانع پنجم است. حالت‌های من می‌توانند باعث دنباله روی از قدرت، اعتبار و منابع گردند. حالت‌های من بر رفتار مردم با یکدیگر تأثیر می‌گذارد.

شنود ضعیف مانند آشفتگی افکار، گوش نکردن به پیام­ها، انفعال رفتاری، مجادله و پرهیز از شنیدن مطالب دشوار مانع ارتباط مؤثر می‌گردد.

نکته:

مطلبی که ذکر آن ‌در مورد ماده ۳۰۳ ق.آ.دم. ضروری به نظر می‌رسد این است که؛ قسمت اخیر این ماده از لحاظ نگارشی دارای ایراد می‌باشد، زیرا بین شرط اول حکم غیابی(عدم حضور خوانده یا وکیل یا نماینده او) و شرط دوم (عدم دفاع کتبی) از حرف «و» استفاده کرده و با حرف «و» این دو شرط را جدا ‌کرده‌است، اما در قسمت اخیر مادۀ مذکور حرف «و» را به همراه «یا» ذکر نموده است. حال با توجه به کاربرد متفاوت این دو حر ف این شبهه ایجاد شده است که در عبارت «و یا اخطاریه ابلاغ واقعی نشده باشد» قانون‌گذار این شرط را به عنوان مکمل دو شرط قبلی دانسته است و یا به عنوان شرطی تام و مجزا برای غیابی تلقی شدن احکام دانسته است؟

ظاهر مادۀ و نحوه نگارش آن در نگاه اول گویای این مطلب است که ابلاغ واقعی اخطاریه به تنهایی موجب غیابی تلقی شدن حکم دادگاه خواهد بود هر چند که خوانده در جلسه رسیدگی حاضر شده باشد و دفاع کتبی نیز نموده باشد. اما این ظاهر با مبانی حقوقی ما ناسازگار است؛ زیرا در سابقه تاریخی آیین دادرسی کشور ما در صورت حضور خوانده و دفاع کتبی از سوی او همیشه، حکم دادگاه حضوری تلقی می شده است و ابلاغ واقعی اخطاریه از ابداعات قانون‌گذار در قانون جدید آیین دادرسی مدنی است که به نظر می‌رسد، با بی دقتی صورت گرفته است و لذا موجب به وجود آمدن تردیدهایی در این رابطه شده است تا آنجا که در نشست های قضایی متعددی این سوال مطرح شده که آیا صرف ابلاغ واقعی اخطاریه، سبب حضوری تلقی شدن حکم دادگاه می شود؟^[۴۴]

به نظر می‌رسد مفهوم عبارت اخیر مادۀ مرقوم، مد نظر قانون‌گذار بوده نه منطوق آن، یعنی مقصود این بوده است که اگر اخطاریه به خوانده، ابلاغ واقعی شده باشد، حتی اگر او لایحه دفاعیه هم تقدیم نکرده و در جلسه دادرسی هم شرکت نکرده باشد، حکم نسبت به او حضوری محسوب می‌گردد.^[۴۵] لذا هر گاه اخطاریه، ابلاغ واقعی نشده باشد و خوانده یا جانشین او در هیچ یک از جلسات دادگاه حاضر نشوند و دفاع کتبی هم ننمایند، همچنان رأی غیابی است، ولی اگر اخطاریه ابلاغ واقعی شود، حتی در صورت عدم حضور و عدم تسلیم دفاع کتبی رأی دادگاه حضوری تلقی می شود.

مبحث چهارم: کیفیت صدورحکم دادگاه برعلیه خوانده غایب

اگر چه در مادۀ ۳۰۳ ق.آ.د.م. ‌به این نکته که؛ برای اینکه حکم دادگاه، غیابی تلقی شود می بایست حکم دادگاه به طور جزیی یا کلی، بر علیه خوانده صادر شده باشد،اشاره نشده است ولی بنا به دلایلی، اگر حکم دادگاه علیه خوانده باشد، غیابی است.

اولاً در مادۀ ۳۰۳ ق.آ.د.م. شرایطی که برای غیابی بودن حکم بیان شده است همگی ‌در مورد خوانده می‌باشد از جمله اینکه گفته شده «مگر اینکه خوانده حاضر نشده و به طور کتبی نیز دفاع ننموده و یا اخطاریه ابلاغ واقعی نشده باشد» خود دلالت دارد که حکم علیه خوانده باشد.

ثانیاًً: در صورتی که حکم دادگاه به طور کلی به نفع خوانده صادر شود، نظر به اینکه حق طرح شکایت نسبت به آن را ندارد، لذا بررسی حضوری یا غیابی بودن حکم منتفی خواهد بود.

ثالثاً: در مادۀ ۳۰۵ ق.آ.د.م. گفته شده که «محکومٌ علیه غایب» حق دارد به حکم غیابی اعتراض نماید یعنی باید حکم به طور کلی یا جزیی، علیه محکومٌ علیه غایب که همان خوانده است صادر شده باشد تا امکان اعتراض به حکم باشد.

همچنین درموارد دیگری از جمله تبصرۀ یک مادۀ ۳۰۶ ق.آ.د.م. که بیان داشته در صورتی که که حکم ابلاغ واقعی نشده باشد و «محکومٌ علیه» مدعی عدم اطلاع از مفاد رأی باشد می‌تواند مبادرت به تقدیم دادخواست واخواهی نماید و یا در مادۀ ۳۰۷ ق.آ.د.م. که از واخواهی پس از اجرای حکم «محکومٌ علیه» سخن گفته همگی دلالت بر این دارد که لازمه غیابی بودن حکم دادگاه، علاوه بر سایر شرایط، صدور حکم بر علیه خوانده است.

در قانون آئین دادرسی مدنی فعلی تقریباً همه حقوق ‌دانان صدور حکم غیابی علیه خواهان را غیر ممکن می دانند.^[۴۶] اما اداره حقوقی دادگستری در نظریۀ مندرج در شماره ۸۹ هفته نامه دادگستری آورده است: «اگر دادگاه به اشتباه حکمی را که علیه خواهان صادر شده است، غیابی بداند، در این فرض صرف غیابی تلقی کردن این رأی، مجوز پذیرش واخواهی از آن نمی باشد، اما اگر به اشتباه این کار انجام شد، یعنی دادگاه نخستین حکم را که بر محکومیت خواهان صادر گردیده، غیابی بشمار آورد و به دعوای اعتراض خواهان بر حکم مذبور رسیدگی و با فسخ حکم سابق، حکم به نفع خواهان صادر نماید و محکومٌ علیه از این حکم پژوهش نخواسته و حکم اخیر به مرحله قطعیت رسیده باشد، خودداری از اجرای چنین حکمی مجوز قانونی ندارد.»^[۴۷]

در قانون آیین دادرسی مدنی مصوب ۱۳۱۸ هر چند که صدور حکم غیابی در مرحلۀ بدوی علیه خواهان بدوی موردی نداشت، اما در مرحله پژوهش قانون‌گذار صدور چنین حکمی را پیش‌بینی کرده بود؛ بدین‌صورت که مطابق مادۀ ۵۱۱ ق.آ.د.م.س. مدعی بدوی در مرحله پژوهش، چه به عنوان پژوهش‌خواه و چه به عنوان پژوهشخوانده، زمانی که احساس می کرد جریان رسیدگی در مرحله پژوهش به نفع او خاتمه نخواهد یافت، می‌توانست با غیبت از جلسه دادرسی و یا عدم اسقاط حق حضور، لوایح ارسالی حکم غیابی را دریافت و بدین صورت با اعتراض به آن حکم، موجب رسیدگی مجدد در همان مرحله شود. که این امر سبب اطاله دادرسی می شد و لذا از جمله نقایص قانون مذکور بود که در اصلاحات سال‌های ۱۳۳۱ و ۱۳۳۴ برطرف و حکم غیابی در مرحله پژوهش به طور کلی حذف شد. علت اینکه حکم علیه خواهان همواره حضوری است این می‌باشد که نامبرده در ضمن دادخواست مدافعات لازم را ‌کرده‌است و تقدیم دادخواست از سوی خواهان، برای حضوری بودن حکم دادگاه له یا علیه وی کافی خواهد بود.^[۴۸]

مبحث پنجم : نحوه اعتراض به حکم غیابی

بعد از صدور حکم غیابی ، محکوم علیه غایب، حق دارد به حکم اعتراض نماید. این حق که در ماده ۳۰۵ قانون آئین دادرسی مدنی مورد تصریح قرار گرفته است، واخواهی نامیده می شود. واخواهی غیر از تجدیدنظر خواهی است. اعتراض به حکم غیابی ( واخواهی ) در همان دادگاه صادر کننده رأی رسیدگی مى شود .

*تعیین تاثیر احساس عدم امنیت و ثبات شغلی بر کیفیت تدریس معلمان ابتدایی اداره آموزش و پرورش شهرستان اندیمشک

۱-۵- فرضیه های تحقیق

• فرضیه اصلی

*استرس شغلی بر کیفیت تدریس معلمان ابتدایی اداره آموزش و پرورش شهرستان اندیمشک مؤثر است.

• فرضیه های فرعی

*عدم علاقه دانش آموزان به یادگیری بر کیفیت تدریس معلمان ابتدایی اداره آموزش و پرورش شهرستان اندیمشک مؤثر است.

*حقوق و مزایای دریافتی بر کیفیت تدریس معلمان ابتدایی اداره آموزش و پرورش شهرستان اندیمشک مؤثر است.

*ارزشیابی نامناسب عملکرد بر کیفیت تدریس معلمان ابتدایی اداره آموزش و پرورش شهرستان اندیمشک مؤثر است.

*فقدان ارتباط و همکاری صمیمانه بین مدیر و معلمان بر کیفیت تدریس معلمان ابتدایی اداره آموزش و پرورش شهرستان اندیمشک مؤثر است.

*احساس عدم امنیت و ثبات شغلی بر کیفیت تدریس معلمان ابتدایی اداره آموزش و پرورش شهرستان اندیمشک مؤثر است.

۱-۶- متغیرهای تحقیق

متغیرهای تحقیق عبارتند از:

جدول ۱-۱: متغیرهای تحقیق

متغیر مورد بررسی
مؤلفه‌ ی مورد بررسی

متغیر مستقل

عدم علاقه دانش آموزان به یادگیری

حقوق و مزایای دریافتی معلمان

ارزشیابی نامناسب عملکرد معلمان

فقدان ارتباط و همکاری صمیمانه بین مدیر و معلمان

احساس عدم امنیت و ثبات شغلی

متغیروابسته

کیفیت تدریس

۱-۷- قلمرو تحقیق

۱-۷-۱ – قلمرو موضوعی

این تحقیق در پی آن است که برخی از عوامل استرس زای شغلی معلمان را مورد بررسی قرار داده و تاثیر آن بر کیفیت تدریس را مورد کنکاش قرار دهد و حتی الامکان راهکارهایی را پیشنهاد دهد.

۱-۷-۲ – قلمرو مکانی

قلمرو مکانی این تحقیق، اداره آموزش و پرورش شهرستان اندیمشک می‌باشد.

۱-۷-۳ -قلمرو زمانی

قلمرو زمانی بین اسفند ماه ۱۳۹۲ تا دی ماه ۱۳۹۳ می‌باشد.

۱-۸- تعریف واژگان کلیدی تحقیق

استرس شغلی :

استرس شغلی یعنی کنش متقابل بین شرایط کار و ویژگی‌های فردی شاغل به گونه ­ای است که خواسته­ های محیط کار بیش از آن است که فرد بتواند از عهده آن ها برآید. به طور کلی استرس­های شغلی «روی هم جمع شدن عوامل استرس ­زا و آن گونه وضعیت­های مرتبط با شغل ‌می‌باشد که بیشتر افراد نسبت به استرس ­زا بودن آن اتفاق نظر دارند»(رأس وآلتایمر،۱۳۷۷،ص۳۶).

عدم علاقه دانش آموزان به یادگیری :

بی تفاوتی دانش آموزان به امر یادگیری به مجموعه رفتارها و علائمی گفته می­ شود که نشان دهنده این امر باشد که دانش ­آموز نسبت به مطالب کلاس و معلم بی تفاوت است و علاقه­ای به یادگیری مطالب درسی ندارد.

یکی از شایع ترین منابع استرسی که معلمان گزارش می‌کنند، درماندگی و خستگی مفرط ناشی از تلاش برای تشویق دانش آموزان بدون انگیزه برای تلاش بیشتر است. مشکل اصلی این دسته از دانش آموزان، بی علاقگی به درس است. آنان هیچ انگیزه ای برای بهتر انجام دادن کارشان ندارند و از هر فرصتی برای تنبلی استفاده می‌کنند. معلمان اغلب از تلاش برای ایجاد انگیزه در دانش آموزان فاقد علاقه صحبت می‌کنند و این تلاش، خود یکی از دلایل اصلی خستگی روحی و جسمی و استرس معلمان است و از طرف دیگر با توجه به توقع و انتظاراتی که مسئولین و مدیران مدارس و اولیاء دانش آموزان از معلمان جهت تلاش بیشتر به منظور یادگیری بهتر دانش آموزان و ارتقاء به مقاطع تحصیلی بالاتر را دارند و از طرف دیگر چنانچه اینگونه دانش آموزان در پایان سال تحصیلی مردود گردند بر روی نمره ارشیابی معلمان تاثیرگذار است لذا این موضوع خود فشار و استرس بیشتری را به معلمان وارد می‌کند .

احساس عدم امنیت شغلی :

در مفهوم امنیت شغلی موضوعاتی چون تغییرات شغلی، از دست دادن شغل، عدم دستیابی به شغل مناسب گنجانده شده است. ‌بنابر اعتقاد روان شناسان صنعتی و سازمانی، امنیت شغلی یکی از عوامل به وجود آوردنده رضایت شغلی است. نیازهای تامینی کاملا آشکار و دربین اغلب مردم بسیار متداول‌اند.همه ما میل داریم از ‌آسیب‌های زندگی نظیر تصادف، جنگ‌ها، امراض و بی ثباتی اقتصادی و شغلی در امان باشیم .از این رو افراد ‌و سازمان‌ها علاقه ‌مندند که تا اندازه‌ای اطمینان فراهم کنندکه از این قبیل فاجعه‌ها حتی الامکان مصون خواهند بود.(سلطانی، ۱۳۷۹، ۲۶) .

امنیت شغلی عبارت است از تضمین برقراری رابطه استخدامی فرد با سازمان . امنیت شغلى داراى دو بعد عینى و ذهنى است. بعد عینى به عدم وجود عوامل تهدید کننده در سازمان و بعد ذهنى به احساس و ادراک از نبودن موانعى در جهت اشتغال در حال و آینده اشاره مى‌کند. (مجیدى و همکاران ، ۱۳۸۷)

امنیت شغلی عبارت است از حق تداوم اشتغال که معمولا تا زمان بازنشستگی ادامه می‌یابد.( اعرابی، کمانی، ۱۳۷۹).

حقوق و مزایای دریافتی معلمان :

حقوق وجه نقدی و یا هر گونه مزایای نقدی که کارکنان در مقابل انجام کار، از کارفرما دریافت ‌می‌کنند(ابطحی ،۱۳۸۵، ۱۷۵). مزایا پاداش مالی اضافی بجز حقوق پایه است، مثل باز خرید تعطیلات و بیمه درمانی. مزایای غیر مالی پاداش‌های غیر پولی هستند، مانند رضایت خاطری است که ناشی از ایفای نقش در سازمان و لذت بردن از یک محیط کاری خوشایند دریافت کند(جزنی،۱۳۷۸، ۳۵).

ارزشیابی نامناسب عملکرد معلمان :

ارزیابی عملکرد فرایندی است که طی آن سرپرستان به ارزیابی وگزارش دهی در خصوص عملکرد، پیشرفت­ها، توانایی‌ها، آمادگی برای موفقیت‌های آتی و دیگر ویژگی‌های کارکنان تحت پوشش خود می­پردازند . این ارزیابی معمولاً سالانه است و برعکس مدیریت عملکرد، یک فرایند مدیریتی مستمر، گسترده، جامع و طبیعی­تر است که انتظار متقابل را روشن می­سازد و بر نقش حمایتی تأکید دارد که بیشتر مربی باشند تا قاضی (آرمسترانگ،۱۳۸۶، ۳۲۷).

فقدان ارتباط و همکاری صمیمانه بین مدیر و معلمان :

روابط کارکنان شامل کلیه ابعاد مدیریت امور کارکنان است که به همه کارکنان مربوط می­گردد. اهداف عمده آن، سیاست‌ها و رویه­ هایی است در جهت بهبود همکاری، حداقل نمودن تعارض غیر لازم، قادر ساختن کارکنان در ایفای نقشی مناسب در تصمیم ­گیری و با خبر نگهداشتن آن ها از موضوعاتی که به آن ها مربوط می­ شود(سید جوادین،۱۳۸۵، ۵۴۸).

۱-۹- مدل مفهومی پژوهش

در شکل ۱-۱ مدل مفهومی پژوهش که رابطه استرس شغلی به عنوان متغیر مستقل با کیفیت تدریس معلمان به عنوان متغیر وابسته را نشان می‌دهد.

عدم امنیت و ثبات شغلی معلمان

استرس شغلی

عدم علاقه دانش آموزان به یادگیری

فقدان ارتباط و همکاری صمیمانه بین مدیر و معلمان

کیفیت تدریس معلمان

ارزشیابی نامناسب عملکرد

حقوق و مزایای دریافتی معلمان

شکل (۱-۱ ) مدل مفهومی پژوهش

مؤلفه‌ های این مدل ، از پژوهش باغبانی ( ۱۳۸۷ ) که ‌در مورد استرس شغلی به انجام رسیده استخراج شده است .

فصل دوم

ادبیات و پیشینه تحقیق

۲-۱- مقدمه

۲۰- برگزاری جلسات گردهمائی ‌ مجامع سراسری ‌و سالانه با حضوراعضاء هیات رئیسه ،کمیته های زیرمجموعه ،مسئولین کمیته های استانی و اعضاء انجمن.

۲۱- طراحی و ایجاد سایت اینترنتی انجمن.

۲۲- هماهنگی وتعامل با حامیان مالی وشرکای تجاری، سازمان ها وارگان ها به منظور تامین منابع مالی و مادی انجمن .

۲۳- برآورد اعتبارات مورد نیاز ، جهت اجرای فعالیت ها و برنامه های انجمن و پیش‌بینی منابع مالی، جهت اجرای آن.

۲۴- برگزاری مسابقات ‌در رده های مختلف سنی در کشور.

۲۵- تهیه وتنظیم تقویم اجرایی سالانه ( آموزش ، اردو ،تور، مسابقات فرهنگی، پژوهش ، برون مرزی و…).

۲۶- هماهنگی و همکاری سازنده با فدراسیون ، کمیته های زیرمجموعه هیات ها و کمیته های تحت پوشش انجمن دراستان ها.

۲۷- کمک های اجرایی و فنی به فدراسیون در اجرای همایش ها ، مسابقات ، جشنواره ها و دوره های آموزشی .

۲۸- تهیه ، تنظیم ونگهداری کلیه اسناد و مدارک اداری و مالی انجمن.

توضیحات:

الف:انجمن گردشگری ورزشی، می بایست کلیه برنامه ها وفعالیت های خود را با هماهنگی و بر طبق قوانین و مصوبات فدراسیون ورزش های همگانی انجام دهد.

ب: کلیه فعالیت های انجمن ، درسطح استان ها توسط ( تحت نظارت اداره کل ورزش و جوانان ،هیات ورزش های همگانی ) انجام می پذیرد.

در باره اصفهان

استان اصفهان با مساحت ۱۰۷۰۴۵ کیلومتر مربع ( معادل ۶/۵۷ درصد از مساحت کشور) بین ۳۰ درجه و ۴۲ دقیقه تا ۳۴ درجه و ۲۷ دقیقه عرض شمالی و ۴۹ درجه و ۳۸ دقیقه تا ۵۵ درجه و ۳۲ دقیقه طول شرقی در بخش مرکزی ایران در جلگه ای حاصلخیز و پربرکت واقع شده و به طور خلاصه می توان گفت اکثر شهرها و روستاهای آن حاصل جریان زاینده رود است . شکل استان از لحاظ گسترش در امتداد طول و عرض جغرافیایی به گونه ای است که میانگین طول آن ۵۳۲/۵ کیلومتر و عرض استان برابر با ۴۰۵ کیلومتر می‌باشد .

استان اصفهان از شمال به استان‌های مرکزی ، قم و سمنان ، از جنوب به استان‌های فارس و کهگیلویه و بویراحمد ، از مشرق به استان‌های یزد و خراسان و از غرب به استان‌های لرستان و چهارمحال و بختیاری محدود می شود .

آثار معماری ارزشمندی که از ادوار مختلف تاریخ اصفهان بر جای مانده است در زمره عالی ترین و کم نظیرترین آفرینش های جهان به شمار می‌روند . رمز و راز شکوه جاودانه فرهنگ و تمدن اصفهان را ازیک سو باید در پیشینه تاریخی و خلق آثار شگفت انگیز معماری و شهرسازی و نیز هنرهای زیبایی جستجو کرد که هر یک از آن ها همچون فانوسی در گذرگاه تاریخ این مرزو بوم می درخشیده و هیچگاه در برابر تندباد حوادث تاریخی خاموش نشده اند و از سوی دیگر اینچنین اعتلای ماندگاری را باید مولود مساعد بودن موقعیت تاریخی ، اقلیمی و فرهنگی خطه پهناور استان اصفهان دانست که این شهر در مرکزیت آن واقع شده است .

مهمترین فرصت ها و قابلیت های استان اصفهان:

– موقعیت مکانی ویژه استان (قرار گرفتن استان در مرکز کشور و در مسیر راه های ترانزیتی شمال-جنوب و شرق- غرب و همجواری با ۹ استان ).

– استان اصفهان در مرکز ثقل حمل و نقل کشور قرارداشته و سالیانه باحدود ۱۳درصد از سهم حمل و نقل بار دارای بارنامه صادره کشور و با حدود ۲۰ میلیون نفر مسافر حمل و نقل با صورت وضعیت به ترتیب رتبه های اول و سوم را در سطح کشور دارد.

– وجود پتانسیل های قوی کارآفرینی رو به رشد.

– رتبه سوم صنعت گردشگری خارجی با توجه به داشتن قابلیت های توریستی شهر اصفهان و برخورداری از جاذبه های گردشگری بسیار در زمینه‌های تاریخی ، طبیعی و انسان ساخت با ارزش ملی و فراملی و وجود بیش از پنج هزار اثر تاریخی غیرمنقول و ده هزار اثر شناخته شده منقول بازمانده از ادوار مختلف در جای جای استان و نیز چشم اندازها و گردشگاه های طبیعی و یا احداث شده طی سال‌های اخیر در حاشیه رودخانه پربرکت زاینده رود و مناظر حاشیه آن و تبدیل استان به عنوان یک قطب مهم گردشگری کشور.

– وجود سرمایه های انسانی (ظرفیت های علمی ، هنری ، فنی ، تخصصی و مدیریتی و …) انباشته شده به عنوان مکمل فعالیت های سرمایه گذاری در راستای اقتصاد دانایی محور.

– وجود ظرفیت های قوی دانشگاهی و مراکز تولید علم و فن آوری ، مراکز بزرگ علمی ، تحقیقاتی متعدد ، مراکز آموزش فنی و حرفه ای.

– وجود بخش غیر دولتی توانمند، زمینه ساز جذب سرمایه گذاری خارجی.

– استقرار صنایع مادر و بزرگ در سطح ملی همچون ذوب آهن ، فولادمبارکه ، پالایشگاه ، دی ام تی ، داروسازی ، پتروشیمی ، هواپیما و هلیکوپترسازی ، صنایع و مراکز نظامی ، انرژی اتمی ، راه های اصلی و فرعی مناسب ، فرودگاه بین‌المللی ، خطوط راه آهن و از همه مهمتر رودخانه زاینده رود … فرصت‌های خوبی را برای جویندگان فعالیت‌های اقتصادی در سطح استان فراهم نموده است .

-داشتن درجه حرارت مناسب فصل هوا، به طوری که میانگین درجه حرارت هوای زمستان استان بین ۵ تا ۹درجه سانتیگراد، در بهار ۱۴٫۷ تا ۲۵٫۵، در تابستان بین ۲۰٫۴ تا ۳۰، و در پائیز بین ۶٫۷ تا ۱۳٫۶ درجه سانتیگراد متغیر است. با توسعه راه های اصلی، احداث کنارگذر ها، احداث آزادراهها،احداث کمربندی ها در طی یک دهه مبلغ قابل توجهی از اعتبارات کل کشور وارد استان اصفهان گردیده که باعث توسعه صنایع مادر در منطقه شده است. افزایش و توسعه صنایع در منطقه باعث افزایش رشد جمعیت می‌گردد، به طوری که تقریبا ۷% از جمعیت کل کشور در اصفهان زندگی می‌کنند.

با توجه به موارد ذکر شده در بالا همچنین قابلیت های توانمند استان در حیطه ورزش از جمله پرورش استعدادهای بالقوه ورزشی ،وجود سالن ها،باشگاه ها و ورزشگاه های مجهز،همکاری مردم،مسئولان و برنامه ریزان در امر ورزش و… میتوان امیدوار بود که با کمی دقت و برنامه ریزی دقیق ، به کار گیری نیروهای متخصص و توانمند ،ایجاد جو مناسب پذیرش گردشگر ورزشی از طرف مردم و تبلیغات میتوان به خوبی در امر توسعه هر چه بیشتر پذیرش گردشگر ورزشی در استان اقدام نمود.

۲-۱۳- مروری بر تحقیقات انجام شده

۲-۱۳-۱- تحقیقات انجام شده در داخل کشور

تحقیق هنرور (۱۳۸۳) ‌در مورد عوامل مؤثر بر توسعه ی گردشگری ورزشی ناشی از برگزاری مسابقات بین‌المللی ورزشی در کشور اولین تحقیق انجام شده از این دست در کشور بوده است: او تحقیق خود را تحت عنوان «عوامل مؤثر بر توسعه گردشگری ناشی از برگزاری رویداد های ورزشی بین‌المللی در کشور از دیدگاه مدیران و دست اندرکاران ورزشی و گردشگری» انجام داد.عوامل«سوق دهنده»، «جلب کننده» و «بازدارنده» مؤثر بر توسعه گردشگری ورزشی ناشی از برگزاری رویدادهای بین‌المللی در کشور از موارد مورد مطالعه این تحقیق بودند. وی نتایج زیر را به دست آورد:

این دسته از معاهدات زیست محیطی که دارای کنفرانس اعضا هستند، ناگزیر به دبیرخانه ای نیازمندند. برخی از معاهدات دبیرخانه مستقل ایجاد می‌کنند و شماری دبیرخانه را در سازمان های بین‌المللی موجود مستقر می نمایند. دبیرخانه ممکن است کانال ارتباطی با سایر معاهدات یا سازمان های بین‌المللی باشد. گاهی دبیرخانه در یک سازمان مستقر است. باید توجه داشت، سازمانی که میزبانی دبیرخانه را دارد صلاحیت و اختیاری در توصیه و هدایت دبیرخانه و ارکان فرعی را ندارد.

______________________________

^۱ «همراه با سیاق عبارت، به موارد زیر نیز توجه خواهد شد:

الف. هر گونه توافق آتی بین طرف های معاهده در خصوص تفسیر معاهده یا اجرای مقررات آن؛

ب. هر نوع رویه بعدی در اجرای معاهده که موید توافق طرف های معاهده در خصوص تفسیر آن باشد؛

ج. هر قاعده مرتبط حقوق بین الملل که در روابط بین طرف های معاهده قابل اجرا باشد».

(بخش اسناد بین‌المللی، مجله حقوقی، شماره هشتم، ۱۳۶۶، ص۲۴۱).

موافقت نامه های چندجانبه زیست محیطی به طور معمول دارای مقرراتی در خصوص دبیرخانه هستند. در این راستا موافقتنامه های مذکور بیان می دارند که کنفرانس متعاهدین در اولین نشست خود به ایجاد دبیرخانه خواهند پرداخت. گرچه وظایف یک دبیرخانه ممکن است از دبیرخانه است از دبیرخانه ای دیگر متفاوت باشد، اما نقش حیاتی در حصول اطمینان از کارکرد مؤثر کنفرانس متعاهدین و ارکان فرعی آن دارد. به طور معمول نقش اولیه دبیرخانه تامین مدیریت اداری، ترابری، فرایندی و حمایت شکلی از متعاهدین است. ممکن است به طور معمول، از سوی کنفرانس متعاهدین وظایف اضافی به دبیرخانه محول شود. اغلب این وظایف مرتبط با فعالیت های بین‌المللی مختلفی است که برای تامین اهداف موافقتنامه لازم است. این وظایف ممکن است در متن موافقتنامه، در تصمیمات متخذه نشست های مختلف موافقتنامه و یا آئین نامه موافقتنامه آمده باشد.

برخی از وظایف عمومی یک دبیرخانه از قرار زیر می‌باشند:

• تامین حمایت اساسی و بنیادی از نشست های کنفرانس متعاهدین و ارکان فرعی آن؛

این امر شامل ارائه آگهی تاریخ و محل برگزاری نشست ها، تهیه دستور کار موقت و گزارش ها می‌باشد که به طور معمول با هدایت رئیس یا هیات رئیسه انجام می‌گیرد و همراه با دیگر اسناد مقدماتی توزیع می‌شوند.

بیشتر این اسناد توسط دبیرخانه تهیه می شود و مابقی توسط متعاهدین یا ناظرین تهیه و به دبیرخانه ارسال می‌شوند، دبیرخانه ترتیبات لازم را برای ارائه این اسناد به زبان های رسمی موافقتنامه فراهم می آورد؛

• • حمایت از برگزاری نشست ها و توزیع اسناد در خلال نشست و همچنین انتشار و توزیع اسناد رسمی مانند گزارش نشست پس از برگزاری کنفرانس دولت های عضو؛

• • ارائه گزارش به کنفرانس دولت های عضو درباره فعالیت های که در فواصل میان نشست ها و درباره موضوعات اداری و بودجه ای انجام داده است؛

• • در صورت نیاز، هماهنگی با دیگر کارگزاری های بین‌المللی؛

• • دریافت اطلاعات مورد نیاز موافقتنامه از متعاهدین یا اطلاعات مورد نیاز کنفرانس متعاهدین یا یک رکن از متعاهدین یا دیگر منابع و جمع‌ آوری آن ها برای ارائه به نشست بعدی؛

• • در صورت درخواست، ارسال تمامی اطلاعات مرتبط دریافتی از یک متعاهد، به تمامی متعاهدین موافقتنامه؛

• فراهم آوردن ترتیبات لازم برای حمایت از اجرای تصمیمات کنفرانس دولت های عضو توسط متعاهدین و پاسخ به درخواست های تصمیمات کنفرانس متعاهدین از دبیرخانه. (برمکی،۷۷،۱۳۸۹)

ارکان مشورتی یکی دیگر از مکانیسم های سازمانی معاهدات به شمار می‌روند که در تضمین اجرای معاهدات زیست محیطی و همچنین فراهم آوردن بستری به منظور اجرای تعهدات بین‌المللی دولت ها در حفاظت از محیط زیست تالاب ها تاثیرگذار است.

به طور طبیعی هیات های مشاوره علمی، ‌گروه‌های فنی، ‌گروه‌های کاری یا کمیته های گوناگونی از قبیل کمیته های اجرایی برای اهداف خاصی تأسيس شده اند. هیات های مشاوره علمی زمانی تشکیل می‌شوند که کنوانسیون در حال بررسی موضوعات فنی است که فقط یک گروه از متخصصان می‌توانند در حل و اداره آن مشکلی که کنوانسیون علاقه مند به بررسی است نظر مشورتی ارائه دهد. کنفرانس های اعضا در بسیاری از موافقتنامه های چند جانبه محیط زیستی اجازه دارند تا ‌گروه‌های فنی و کاری را به صورت مقطعی در زمانی که برای بررسی موضوعات خاص نیاز باشد، تشکیل دهند تا به اعضای معاهده گزارش دهد.

بسیاری از موافقتنامه های چند جانبه محیط زیستی نیز زمینه را برای اینکه طرفین معاهده آئین های پیروی را وضع کنند، فراهم ‌کرده‌است و این آیین ها موجبات تأسيس ارکان مشورتی همچون کمیته های اجرایی که متشکل از اعضای مختلف است، گردیده است. این کمیته ها به بررسی ادعاهای مربوط به نقض موافقتنامه های چندجانبه محیط زیستی می پردازند. (کولاسوریا،۱۳۸،۱۳۹۰)

مکانیسم و رویه ارائه گزارش در کنوانسیون زیست محیطی نیز، از دیگر ترتیبات تضمینی اجرای تعهدات دولت ها در حفاظت از محیط زیست تالاب ها به شمار می رود. تعداد زیادی از معاهدات زیست محیطی با الگو گرفتن از کنوانسیون های حقوق بشر، از رویه گزارش کردن پیروی و استفاده ‌کرده‌است. دولت های طرف معاهده به طور ادواری این گزارش ها را ارسال می دارند و بدین وسیله چگونگی اجرای معاهده را به نحوی پیگیری می‌کنند. در واقع هدف از این ارائه گزارشات، شیوه ای برای نظارت بر اجرا و اثبات در حال انجام بودن موافقتنامه های چند جانبه محیط زیستی است. (کیس،۶۲،۱۳۸۶)

موافقتنامه های چند جانبه محیط زیستی غالبا ً مشتمل بر مقرراتی در ارتباط با ارائه گزارش، نظارت و تأیید اطلاعات حاصله از پیروی نسبت به معاهده هستند. این مقررات می‌تواند به ارتقای پیروی نسبت به معاهده کمک کند و به طور بالقوه ای آگاهی عمومی را افزایش دهد. (کیس،۱۳۹،۱۳۸۶) برای ارسال و بررسی این گزارش ها از سوی اعضای جامعه بین‌المللی مسیری از طریق کنفرانس اعضا، کمیته های دایمی، دبیرخانه ها به منظور اعلام وصول و مرور گزارش ها دایر شده است. دبیرخانه معاهده ممکن است گزارش های ملی یک کشور را دریافت و آن را بررسی کند و یا اینکه برای مطالعه دیگر مسئولان یا نهاد های تاسیسی کنوانسیون که در معاهده تصریح شده است از قبیل کمیته کارشناسان متخصص بفرستند.

در زمان دریافت چنین گزارشاتی دبیرخانه در بسیاری از موافقت نامه های چند جانبه زیست محیطی، گزارشات ملی را برای تعیین اینکه آیا این گزارشات در شکل صحیحی ارائه شده یا خیر مورد بررسی قرار می‌دهد و آن ها را بین دیگر اعضای موافقتنامه چند جانبه ی محیط زیستی خاص را به طرفین آن موافقتنامه گوشزد می‌کنند.

مبحث دوم: ساز و کارهای سازمانی بین‌المللی حمایت از محیط زیست تالاب ها: سازمان های بین الدولی و سازمان های بین‌المللی غیر دولتی